Stations – vooral de nieuwere op het traject tussen Niks en Niets – zijn ware abstracte kunstwerken. Tot die conclusie kom je niet zomaar, je moet wel de tijd nemen om ze met monastieke toewijding centimeter voor centimeter te betrachten. Normale stervelingen hebben daar doorgaans noch de tijd noch de innerlijke rust voor. Als klant op het Duitse spoor krijg je die tijd er gratis bij, maar de innerlijke rust laat vaak lang op zich wachten.
Nikon D850, Tamron SP 35mm f/1.4 Di US | f/7,1 · 1/200 · ISO 100
Bahnhof Borgholzhausen
hoezo hier? 