Jij, argeloze treinreiziger.
Je stapt uit, het perron op.
En daar sta ik.
Verstild in de tijd.
Massief, pontificaal.
Niemand om je heen die naar me kijkt.
Niemand die me werkelijk ziet.
Jij wel, heel even maar.
Wat ben ik voor gedrocht?
Een mysterie van gewapend beton.
Je vewondert je, heel even maar.
Snel, snel, je mist je aansluiting.
Gehaald. Je staart uit het raam.
Een vliegtuigstreep, hoog boven mij.
Jij waant je veilig.
Maar het gevoel van onbehagen blijft.

Wat ik ben?
Een Reichsbahn Hochbunker.
Een bovengrondse bunker uit de Tweede Wereldoorlog.
Gebouwd om te beschermen tegen gevaar uit de lucht.
Nu bevroren in de tijd. Al tachtig jaar lang.





Nikon D850, Tamron SP 35mm f/1.4 Di US, Osnabrück Hbf